تاریخچه سفالگری

به اشیاء ساخته شده از گل پخته شده، سفال گویند و سفالینه همان سفال ساخته شده است.
به هنرمند سازنده سفال، سفالگر گفته می شود و سفالگری صنعتی است آمیخته به هنر که منجر به تولید سفالینه می شود.
با توجه به این که مواد اولیه سفالگری همان خاک، آب و آتش است می توان تصور کرد که؛
در تمام مناطق و سرزمین های مسکونی مواد اولیه سفالگری وجود داشته و بشر از سال های دور به این صنعت روی آورده است.
سفالگری نشانه ای از زندگی اجتماعی و تمدن بشری است.
و هر سرزمین و ملتی با توجه به آداب و رسوم و سلایق خود، از نشانه ها، اشکال و تزئینات ویژه ای برای جلوه دادن به سفال استفاده کرده است.
شما نیز با شرکت در کلاس های آموزش سفالگری تصویرگران پویا اندیش ، میتوانید از نشانه و اشکال مختلف برای تزیین آثار خود استفاده کنید .

اهمیت سفال های بدست آمده از کاوش ها :

اشیاء به دست آمده از کاوش ها، ناشناخته های زندگی در دوران گذشته را برملا می کند.
ارزش یک تکه از سفال برای باستان شناسان بسیار مهم و ارزنده است.
برخی ریشه ساخت سفال را در سبد بافی دانسته و معتقدند گل های کف سبدهای کنفی و گیاهی در اثر خشک شدن،
الهام بخش ساخت اشیا با گل بوده.
علت این تعبیر سفال های به دست آمده از دوران باستان است که عموما خشن بوده
و با ماده ای شبیه به شن و گیاهان خرد شده مخلوط بوده است.

در حدود 10 هزار سال پیش ساکنین بین النهرین به کشاورزی روی آورده
و تمدنی مدرن را به وجود آوردند که در آن تولید غذا اهمیت زیادی داشت.
مقارن با این زمان ساخت سفال های ظریف تر با رنگ نخودی و قرمز رواج پیدا کرد.
آثار و بقایای سفال های مربوط به این دوران در کاوش های باستان شناسی رود سند تا حوالی شرق مدیترانه توسط حفاری به دست آمده است.